چکیده: پیش­زمینه:   سلامت روان، یکی از ابعاد اصلی سلامت و پیش‌شرط تحقق توسعه پایدار است که بر کیفیت زندگی فردی و اجتماعی تاثیر تعیین‌کننده‌ای دارد. با این حال، شیوع فزاینده اختلالات روانی، به‌ویژه در جوامع در حال توسعه و در میان زنان، لزوم طراحی مداخلات موثر و در دسترس را دوچندان کرده است. فعالیت بدنی، از جمله تمرینات مقاومتی، به‌عنوان یک روش غیردارویی شناخته شده، نقش قابل توجهی در بهبود شاخص‌هایی مانند کیفیت زندگی، اضطراب، اعتماد به نفس و تصویر بدنی ایفا می‌کند. در کنار ورزش، فناوری‌های نوینی مانند تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS) نیز با القای تغییرات پایدار عصبی، به بهبود عملکردهای روان‌شناختی کمک می‌کنند. پژوهش‌های پیشین نشان می‌دهند ترکیب این دو روش می‌تواند اثرات هم‌افزایی قدرتمندی ایجاد کند؛ با وجود این، اغلب پژوهش‌های پیشین به بررسی ترکیب tDCS و تمرینات هوازی پرداخته‌اند و مطالعات کمتری بر اثرات همزمان تمرینات مقاومتی و tDCS متمرکز بوده است. همچنین، اکثر این پژوهش‌ها بر روی مردان انجام شده‌اند و شواهد کافی در مورد زنان وجود ندارد. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی آثار چهار هفته تمرین مقاومتی همراه با اعمال tDCS   بر ابعاد مختلف سلامت روان در زنان جوان طراحی شده است. روش تحقیق: پژوهش حاضر از لحاظ روش‌شناسی یک پژوهش نیمه‌تجربی با طرح تحقیق بین‌گروهی به صورت دو‌سویه کور و با کنترل اثر دارونما (شَم) بود. تعداد 24 آزمودنی زن بدون سابقه تمرین ورزشی در این پژوهش شرکت کردند.   پس از مشخص شدن گروه­ها تمامی شرکت­کنندگان در یک جلسه توجیهی شرکت کردند و در همان جلسه اندازه­گیری یک تکرار بیشینه به روش برآوردی و برمبنای خطوط راهنمای ارائه شده برای برآورد یک تکرار بیشینه انجام شد. یک هفته پس از برگزاری جلس? توجیهی، در باز? زمانی 4 روز   پیش از آغاز اولین جلس? تمرینی اندازه­گیری­های مربوط به پیش­آزمون انجام شد. پس از تکمیل اندازه­گیری­ها در مرحل? پیش­آزمون، گروه "آنودال + تمرین" به مدت 4 هفته برنام? تمرینات مقاومتی را همراه با دریافت تحریک آنودال غیرتهاجمی مغز پس از اتمام هر جلسه تمرین مقاومتی انجام دادند. گروه "شَم + تمرین" به مدت 4 هفته روال مشابه با گروه اول را داشتند اما به جای دریافت تحریک آنودال، تحریک شم را دریافت نمودند. 48 ساعت پس از اتمام آخرین جلس? تمرینی، اندازه­گیری­های مربوط به پس­آزمون با روالی مشابه با پیش­آزمون انجام پذیرفت. با توجه به تعداد پرسشنامه­های مورد استفاده در این پژوهش و به­منظور پیشگیری از کسالت­بار بودن روند تکمیل پرسشنامه ها، باز? زمانی 4 روزه در قبل و پس از اعمال مداخله در نظر گرفته شده و تلاش شد که در هر روز 2 پرسشنامه و به تفکیک صبح و بعد از ظهر به شرکت­کنندگان ارائه و تکمیل گردد. میانگین مقادیر متغیرهای پژوهش در تجزیه و تحلیل آماری مورد استفاده قرار گرفت و از روش­های آماری پارامتریک تی-مستقل، آنوای دوراهه مرکب با اندازه­گیری­های تکراری و آنوای یک­راهه با اندازه­گیری­های تکراری برای تحلیل آماری داده­ها استفاده شد. یافته­ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که میزان اضطراب در هر دو گروه آنودال+تمرین (011/0 = p) و شَم+تمرین (033/0 = p) بلافاصله پس از اعمال مداخله کاهش یافت، اما در گروه تحریک آنودال، این کاهش در مرحل? پیگیری چهارهفته نیز پایدار ماند (008/0 = p)، در حالی که در گروه شم، میزان اضطراب در مرحل? پیگیری مجدداً افزایش یافت (014/0 = p). در سایر متغیرها شامل کیفیت زندگی، سلامت روان، کیفیت خواب، ابعاد تصویر بدنی، اعتماد به نفس و انعطاف‌پذیری شناختی، اثر اصلی زمان معنادار بود و بهبود قابل‌توجهی نسبت به قبل از مداخله مشاهده شد (05/0 < p)، اما تفاوت معناداری بین دو گروه وجود نداشت. در متغیر خودپنداره، نه اثر گروه و نه اثر زمان معنادار نبود. نتیجه­گیری:   بر اساس نتایج پژوهش حاضر، چهار هفته تمرین مقاومتی به‌تنهایی یا در ترکیب با تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای، تاثیر مثبت و معناداری بر بهبود شاخص‌های مختلف سلامت روان در زنان غیرورزشکار داشته است. به‌طور کلی، می‌توان نتیجه گرفت که احتمالاً تمرینات مقاومتی می­تواند به‌عنوان یک مداخله موثر و در دسترس، قادر به ارتقای چندبُعدی سلامت روان در زنان غیرورزشکار باشد، اما افزودن تحریک tDCS تنها در حفظ اثرات ضداضطرابی در بلندمدت برتری دارد و در سایر حیطه‌ها اثر هم‌افزایی قابل‌توجهی ایجاد نکرد.   

پیشزمینه: آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی سیستمیک و مزمن است که با تخریب پیشرونده‌ی مفاصل، التهاب سیستمیک پایدار و کاهش چشمگیر کیفیت زندگی همراه است. عواملی همچون اینترلوکین-? (IL-?)، پروتئین واکنشی C (CRP)و نرخ رسوب گلبول قرمز (ESR) در پاتوژنز آن نقش محوری دارند. فعالیت ورزشی به‌عنوان یک درمان مکمل توصیه می‌شود، اما پاسخ التهابی و نوروفیزیولوژیک حاد به یک جلسه فعالیت هوازی و تفاوت پاسخها در شرایط هایپوکسی نسبت به نورموکسی در مبتلایان به آرتریت روماتوئید بررسی نشده است. بنابراین، مطالعه حاضر برای نخستین بار اثر یک جلسه ?? دقیقه‌ای فعالیت هوازی با شدت متوسط را در شرایط هایپوکسی نورموباریک (??? اکسیژن، معادل ارتفاع حدود ???? متر) و شرایط نورموکسی بر شاخص‌های التهابی و پاسخ‌های نوروفیزیولوژیک این بیماران بررسی کرد.روش تحقیق: این مطالعه با طرح متقاطع کنترل شده و با ترتیب موازنه متقابل انجام شد. پس از بررسی‌های مقدماتی، ?? مرد 30-64 ساله مبتلا به آرتریت روماتوئید ساکن کرمانشاه به‌طور داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. شرکتکنندهها پیش از شروع جلسات اصلی پژوهش در یک جلسه توجیهی با روند اجرای پژوهش آشنا شدند. در این جلسه، پس از ارائه توضیحات کامل درمورد روند پژوهش، فواید و مضرات احتمالی، رضایت نامه کتبی از شرکتکنندهها گرفته شد. سپس، شرکتکنندهها به طور تصادفی در دو جلسه مجزا (هایپوکسی و نورموکسی) با فاصله یک هفته بین جلسات در آزمایشگاه حضور یافتند. در هر جلسه هر شرکتکننده پس از قرارگیری در شرایط هایپوکسی یا نورموکسی استراحتی به مدت 30 دقیقه، یک فعالیت هوازی 30 دقیقه‌ای را با شدت 65-75% حداکثر ضربان قلب در همان شرایط روی چرخ کارسنج انجام داد. در هر جلسه نمونه‌گیری خونی در دو نوبت قبل و پس از فعالیت هوازی برای سنجش IL-6، CRP و ESR انجام شد. همچنین، شاخص‌های درد، درک فشار (RPE)، ضربان قلب، اشباع اکسیژن سرخرگی (SpO?) به هنگام اجرای فعالیت هوازی و کیفیت خواب (پرسشنامه گروئینگن) و بهزیستی (WBQ) در شب پس از اجرای فعالیت هوازی ارزیابی شدند. طبیعی بودن توزیع داده‌ها با آزمون شاپیرو–ویلک بررسی و متناسب با آن از آزمون t همبسته (RPE، HR، SpO2، شاخص درد، امتیاز پرسشنامه بهزیستی WBQ) یا ویلکاکسون (IL-6، CRP، ESR، کیفیت خواب) استفاده شد.یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که IL-6 پس از تمرین در شرایط نورموکسی به‌طور معنی‌دار کاهش یافت (p=0.011)، اما در هایپوکسی تغییر معنی‌داری نداشت. همچنین، ESR در هر دو شرایط هایپوکسی و نورموکسی به‌طور معنیدار کاهش یافت (به ترتیب: p=0.026، p=0.043). سطوح SpO? هنگام تمرین در شرایط هایپوکسی به‌طور معنیداری پایین‌تر بود (p?0.001) و میزان درک فشار در شرایط هایپوکسی نسبت به نورموکسی بهطور معنیداری بیشتر بود (p=0.019). از سوی دیگر، هیچگونه تفاوت معنیداری برای متغیرهای CRP، ضربان قلب، درد، کیفیت خواب و امتیاز پرسشنامه بهزیستی بین دو شرایط هایپوکسی و نورموکسی مشاهده نشد.نتیجهگیری: فعالیت هوازی با شدت متوسط در مردان مبتلا به آرتریت روماتوئید از نظر حس درد، کیفیت خواب و بهزیستی، چه در شرایط نورموکسی و چه هایپوکسی ایمن میباشد و مردان مبتلا به آرتریت روماتوئید میتوانند از سودمندیهای فعالیت هوازی با شدت متوسط بهرهمند شوند. با این حال، انجام فعالیت هوازی در شرایط هایپوکسی باید با احتیاط و تحت نظارت انجام شود، زیرا ممکن است بخشی از پاسخ‌های ضدالتهابی را کاهش داده و بار فیزیولوژیکی و ادراکی را افزایش دهد.کلید واژهها: هایپوکسی نورموباریک؛ ارتفاع شبیهسازی شده؛ التهاب؛ اینترلوکین-6؛ نرخ رسوب گلبول قرمز؛ پرونئین واکنشی C؛ وضعیت بهزیستی؛کیفیت خواب 

چکیده زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا بر برخی شاخص­های التهابی در زنان مبتلا به بیماری کبد چرب غیرالکلی اجرا شد. روش‌شناسی: در این مطالعه 26 زن دارای کبد چرب غیر الکلی شرکت کردند.آزمودنی‌ها به صورت تصادفی به دو گروه مساوی 13 نفره ،کنترل و تمرین تقسیم شدند.برنامه گروه تمرینی به صورت دویدن تناوبی به مدت30 ثانیه با شدت100درصد سرعت هوازی بیشینه و30 ثانیه بازیافت فعال با50 درصد سرعت هوازی بیشینه (4 نوبت،4دور و 5دقیقه بازیافت غیر فعال بین هر دور)بود. این برنامه تا هفته هشتم به 110 درصد (6 دور و 6 نوبت )افزایش یافت ، سه جلسه در هر هفته و طی هشت هفته اجرا شد. در ابتدا و انتهای تمرین میزان سطوح سرمی آنزیم­های کبدی، نیمرخ لیپیدی ،قند خون، انسولین، سیتوکین­های التهابی­، شاخص مقاومت به انسولین، شاخص‌‌های ترکیب بدن و VO?max،CRP ،هورمون کورتیزول در خون ارزیابی شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش آماری آنوای دوراهه با اندازه‌‌گیری مکرر و نرم افزار    با سطح معناداری 0.05 >    جهت تعیین تفاوت ها استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد   تمرین هوازی با شدت بالا در زنان مبتلا به کبد چرب غیر الکلی منجر به کاهش معنادار وزن ،کورتیزل ، IL-6، CRP،   ALT،AST،TC، شاخص مقاومت به انسولین، ،LDL شد. نشان داد تمرین HIIT منجر به کاهش معنادار وزن، BMI، گلوکز ناشتا، انسولین، HOMA-IR، CRP، IL-6، ALT، AST، TC و کورتیزول شد(0.05 >    ). همچنین، بهبود معناداری در VO?max و نسبت دور کمر به لگن مشاهده شد(0.05 >    )، اما تغییرات در HDL، TG و ALP بین گروه‌ها معنادار نبود(0.05 <    ). نتیجه‌گیری: این نتایج پیشنهاد می‌کنند که تمرین هوازی با شدت بالا با کاهش عوامل خطر مرتبط با سندرم متابولیک و التهاب، می‌تواند روشی موثرو کم‌هزینه در بهبود و کنترل پیشرفت بیماری کبد چرب غیرالکلی محسوب شود. این یافته‌ها می‌توانند مبنایی برای تدوین برنامه‌های ورزشی درمان‌محور در حوزه سلامت زنان باشند. کلیدواژه‌ها: تمرین تناوبی با شدت بالا، کبد چرب غیرالکلی، کورتیزول،اینترلوکین6، CRP، نیمرخ لیپیدی،آنزیم کبدی.   

   هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش آفرینی شبکه‌های اجتماعی در نوآوری کسب و کارهای ورزشی (مورد مطالعه باشگاه های ورزشی شهر کرمانشاه) بود. روش تحقیق کیفی (نظریه داده-بنیاد) است. جامعه آماری پژوهش حاضر صاحب نظران (اساتید، کارشناسان و مدیران) در حوزه کسب و کارهای ورزشی می­باشند. جهت نمونه­گیری برای انجام مصاحبه­های عمیق از روش نمونه‌گیری گلوگه برفی استفاده شد. ابزار تحقیق مصاحبه بود که از 16 نفر به عمل آمد. روایی ابزار پژوهش(مصاحبه)، توسط مصاحبه­شوندگان و سپس اساتید متخصص، مورد بررسی قرار گرفت و تایید گردید و برای سنجش پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد که مطابق این روش مقدار پایایی برابر با 90/0 بود. در راستای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش نظریه داده-بنیاد استفاده شد. یافته­های این پژوهش نشان داد که نقش آفرینی شبکه‌های اجتماعی در نوآوری کسب و کارهای ورزشی شامل: بازاریابی و برندسازی نوآورانه، ارتباط آسان با باشگاه، افزایش وفاداری مشتری، جذب سرمایه، مدیریت بحران در باشگاه، تولید محتوای چندرسانه‌ای جذاب، نوآوری در طراحی و ارائه خدمات ورزشی و درآمدزایی از طریق فضای مجازی می‌باشد. که این مقوله­ها خود شامل 18 مفهوم و 71 عامل یا کد باز هستند. بر اساس یافته­های این پژوهش نتیجه می­گیریم مدیران باشگاه‌ها باید به طور جدی از تحلیل داده‌های شبکه‌های اجتماعی بهره‌مند شوند تا بتوانند علایق، نیازها و رفتارهای مخاطبان خود را به صورت دقیق شناسایی کنند و خدماتی متناسب با نیازهای آن‌ها ارائه دهند. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش آفرینی شبکه‌های اجتماعی در نوآوری کسب و کارهای ورزشی (مورد مطالعه باشگاه های ورزشی شهر کرمانشاه) بود. روش تحقیق کیفی (نظریه داده-بنیاد) است. جامعه آماری پژوهش حاضر صاحب نظران (اساتید، کارشناسان و مدیران) در حوزه کسب و کارهای ورزشی می­باشند. جهت نمونه­گیری برای انجام مصاحبه­های عمیق از روش نمونه‌گیری گلوگه برفی استفاده شد. ابزار تحقیق مصاحبه بود که از 16 نفر به عمل آمد. روایی ابزار پژوهش(مصاحبه)، توسط مصاحبه­شوندگان و سپس اساتید متخصص، مورد بررسی قرار گرفت و تایید گردید و برای سنجش پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد که مطابق این روش مقدار پایایی برابر با 90/0 بود. در راستای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش نظریه داده-بنیاد استفاده شد. یافته­های این پژوهش نشان داد که نقش آفرینی شبکه‌های اجتماعی در نوآوری کسب و کارهای ورزشی شامل: بازاریابی و برندسازی نوآورانه، ارتباط آسان با باشگاه، افزایش وفاداری مشتری، جذب سرمایه، مدیریت بحران در باشگاه، تولید محتوای چندرسانه‌ای جذاب، نوآوری در طراحی و ارائه خدمات ورزشی و درآمدزایی از طریق فضای مجازی می‌باشد. که این مقوله­ها خود شامل 18 مفهوم و 71 عامل یا کد باز هستند. بر اساس یافته­های این پژوهش نتیجه می­گیریم مدیران باشگاه‌ها باید به طور جدی از تحلیل داده‌های شبکه‌های اجتماعی بهره‌مند شوند تا بتوانند علایق، نیازها و رفتارهای مخاطبان خود را به صورت دقیق شناسایی کنند و خدماتی متناسب با نیازهای آن‌ها ارائه دهند.   

   چکیده : مقدمه: بیماری کبد چرب غیرالکلی(NAFLD) با اپیدمی بیماری مزمن کبد مرتبط است و شیوع آن به طور مداوم در حال افزایش است. این بیماری سیر پیشرونده داشته و به تدریج می­تواند به سیروز کبدی و مرگ منتهی شود. این تحقیق با هدف تاثیر هشت هفته تمرین تداومی با شدت متوسط بر برخی شاخص­های التهابی در زنان مبتلا به کبد چرب غیر الکلی انجام گرفت. چکیده : مقدمه: بیماری کبد چرب غیرالکلی(NAFLD) با اپیدمی بیماری مزمن کبد مرتبط است و شیوع آن به طور مداوم در حال افزایش است. این بیماری سیر پیشرونده داشته و به تدریج می­تواند به سیروز کبدی و مرگ منتهی شود. این تحقیق با هدف تاثیر هشت هفته تمرین تداومی با شدت متوسط بر برخی شاخص­های التهابی در زنان مبتلا به کبد چرب غیر الکلی انجام گرفت. روش شناسی: مطالعه فوق از نوع تجربی با تعداد 26 آزمودنی زن دارای کبد چرب غیر الکلی که روش نمونه گیری به صورت هدفمند و در دسترس و تخصیص آزمودنی­ها در گروه­های مطالعه به صورت تصادفی و در دو گروه کنترل و تجربی قرارگرفتند. تمرینات MICT   شدت 60 تا 75 درصد در گروه تجربی به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه بود، در ابتدا و انتهای تمرین میزان سطوح سرمی آنزیم­های کبدی، سیتوکین­های التهابی­، مقاومت به انسولین و هورمون کورتیزول در خون مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که انجام هشت هفته تمرینات تداومی با شدت متوسط در افراد مبتلا به NAFLD با کاهش در متغیرهای وزن بدن، TC، TG، LDL، ALT، AST، ALP، CRP، IL-6، کورتیزول و افزایش در سطوح HDL و VO2max همراه است (001/0p<). نتیجه‏گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضرمی‏توان نتیجه‏گیری کرد که کاهش نشانگرهای آسیب بافت کبد از طریق انجام تمرینات تداومی با شدت متوسط یکی از مکانیسم‌های کلیدی ورزش در درمان NAFLD است، که پیامدهای آن ممکن است اهمیت تمرینات تداومی با شدت بالا را در درمان NAFLD برجسته کند.    کلیدواژه­ها: تمرین تداومی MICT، شاخص­های التهابی، کبد چرب غیرالکلی، اینترلوکین 6 ، CRP، کورتیزول روش شناسی: مطالعه فوق از نوع نیمه تجربی با تعداد 20 آزمودنی زن دارای کبد چرب غیر الکلی که روش نمونه گیری به صورت هدفمند و در دسترس و تخصیص آزمودنی­ها در گروه­های مطالعه به صورت تصادفی و در دو گروه کنترل و تجربی قرارگرفتند. تمرینات MICT در گروه تجربی به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه بود، در ابتدا و انتهای تمرین میزان سطوح سرمی آنزیم­های کبدی، سیتوکین­های التهابی­، مقاومت به انسولین و هورمون کورتیزول در خون مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که انجام هشت هفته تمرینات تداومی با شدت متوسط در افراد مبتلا به NAFLD با کاهش در متغیرهای وزن بدن، TC، TG، LDL، ALT، AST، ALP، CRP، IL-6، کورتیزول و افزایش در سطوح HDL و VO2max همراه است (001/0p<). نتیجه‏گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضرمی‏توان نتیجه‏گیری کرد که کاهش نشانگرهای آسیب بافت کبد از طریق انجام تمرینات تداومی با شدت متوسط یکی از مکانیسم‌های کلیدی ورزش در درمان NAFLD است، که پیامدهای آن ممکن است اهمیت تمرینات تداومی با شدت بالا را در درمان NAFLD برجسته کند.    کلیدواژه­ها: تمرین تداومی MICT، شاخص­های التهابی، کبد چرب غیرالکلی، اینترلوکین 6 ، CRP، کورتیزول

   پیـش­زمیـنه و اهداف: اضافه وزن و چاقی از مهم­ترین دلایل بروز طیف گسترده­ای از بیماری‌‌ها هستند. از مهم­ترین دلایل بروز اضافه وزن و چاقی می­توان به ولع مصرف غذا، رفتارهای تکانشی و تصمیم­های با ریسک­ بالا در انتخاب و مصرف مواد غذایی اشاره نمود. از این رو، استفاده از استراتژی­های موثر در کاهش ولع مصرف غذا و افزایش کنترل و مهار درونی همواره مورد توجه بوده است. نتایج تحقیقات متعدد آثار مثبت فعالیت بدنی منظم را در کاهش ولع مصرف و افزایش مهار درونی نشان داده است. با این حال، تاکنون پژوهشی در خصوص بررسی آثار یک جلسه تمرین هوازی با شدت متوسط و تمرین تناوبی با شدت بالا بر ولع مصرف غذا، انتخاب غذایی و برخی فاکتورهای روانی مرتبط با کنترل اشتها در زنان دارای اضافه وزن و چاق انجام نشده است. از این رو، در پژوهش حاضر، آثار یک جلسه تمرین هوازی با شدت متوسط و تمرین تناوبی با شدت بالا بر ولع مصرف غذا، انتخاب غذایی و برخی فاکتورهای روانی مرتبط با کنترل اشتها در زنان دارای اضافه وزن و چاق مورد بررسی قرار گرفت.    روش تحقیـق: بدین منظور، تعداد 15 زن دارای اضافه وزن و چاق که دارای ولع مصرف غذا نیز بودند به­صورت داوطلبانه به عنوان آزمودنی در این پژوهش شرکت نمودند. آزمودنی­ها به­صورت انتساب تصادفی در سه گروه مداخله شامل 1) تمرین هوازی با شدت متوسط؛ 2) تمرین تناوبی با شدت بالا و 3) کنترل تقسیم­بندی شدند. در یک جلسه توجیهی، ویژگی­های آنتروپومتریک آزمودنی­ها اندازه­گیری شد و آزمودنی­ها با چگونگی انجام تمرینات هوازی با شدت متوسط و تمرین تناوبی با شدت بالا آشنا شدند. پس از برگزاری جلسه توجیهی و آشنایی آزمودنی­ها با کلیه مراحل پژوهش، آزمودنی­ها در سه جلسه مجزا با فاصله 7 روز بین هر جلسه در محل اجرای پژوهش حضور یافتند   و در این سه جلسه به صورت موازنه متقابل در معرض سه شرایط مختلف تمرین هوازی با شدت متوسط، تمرین تناوبی با شدت بالا و گروه کنترل قرار گرفتند. در هر سه شرایط مراحل اجرای پژوهش یکسان بود. گروه کنترل در تمام این مدت روال عادی زندگی را داشت و هیچ نوع مداخله­ای را دریافت ننمود. ولع مصرف غذا، میزان اشتها، ترجیح غذایی، تکانشگری، تصمیم‌گیری ریسک‌پذیر و انعطاف‌پذیری شناختی قبل و بعد از اعمال مداخلات در شرایط مشابه اندازه­گیری شدند. یافتـه­ها: نتایج پژوهش نشان داد که پس از اعمال مداخلات، تفاوت معنی­داری در ولع مصرف غذا در پرسشنامه 15 سوالی بین سه شرایط مداخله­ای وجود نداشت. مقیاس آنالوگ بصری ولع مصرف غذا   (مقیاس بصری 12 سوالی) در شرایط تمرین هوازی و تمرین تناوبی با شدت بالا به شکل معنی­داری کمتر از شرایط کنترل بود. همچنین، 24 ساعت پس از اعمال مداخلات، ولع مصرف غذا در شرایط تمرین تناوبی با شدت بالا به شکل معنی­داری کمتر از شرایط کنترل بود.متغیر میزان اشتها نتایج نشان داد که تفاوت معنی­داری در میزان اشتها   بین سه شرایط مداخله­ای وجود نداشت. اما درمورد ترجیح غذایی نتایج نشان داد که پس از اتمام مداخلات، ترجیح غذایی (برای غذاهای با درصد چربی و قند بالا) در شرایط تمرین تناوبی با شدت بالا به شکلی معنی­داری کمتر از شرایط کنترل بود. در مورد متغیر تکانشگری و تصمیم‌گیری ریسک‌پذیر نیز نتایج نشان داد که تفاوت معنی­داری در میزان تکانشگری و تصمیم‌گیری ریسک‌پذیر بین سه شرایط مداخله­ای وجود نداشت. با این وجود متغیر انعطاف‌پذیری شناختی در شرایط تمرین هوازی به شکلی معنی­داری بالاتر از شرایط کنترل بود.    نتیـجه­گیـری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر می­توان چنین نتیجه­گیری نمود که تمرینات هوازی و تناوبی اثر مثبتی بر ولع مصرف غذا دارند. همچنین تمرین تناوبی با شدت بالا اثر معناداری بر ترجیح غذایی (برای غذاهای با درصد چربی و قند بالا) دارد و تمرین هوازی نیز اثر مثبتی بر انعطاف‌پذیری شناختی دارد.چنین نتایجی به لحاظ کاربردی بسیار حائز اهمیت می‌باشد، گرچه لازم به ذکر است که انجام مطالعات بیشتر جهت تایید این پروتکل و مکانیسم‌های دخیل در آن ضرورت دارد.    کلمات کلیدی: تمرین هوازی، تمرین مقاومتی، ولع مصرف غذا، تکانشگری، تصمیم­گیری ریسک پذیر، چاقی و اضافه   و ترجیح غذایی.

چکیده:    هدف: هدف پژوهش، تعیین تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل‌دهی تائورین بر ظرفیت‌استقامتی و برخی شاخص‌های آنتی­اکسیدانی، تنش‌اکسایشی، آسیب ‌عضلانی و التهابی در رت­های نر بوده است. روش‌شناسی: تعداد 53 رت نر 3-2 ماهه با محدود? وزنی210-180گرم، به عنوان نمونه­های پژوهش انتخاب و در آزمایشگاه مخصوص جوندگان، در دمای محیطی 2±22درج? سلسیوس و چرخ? روشنایی-تاریکی، با نسبت12- 12 نگهداری شدند. پس از یک هفته سازگاری با محیط، رت­ها به روش تصادفی، به چهار گروه کنترل، مصرف­کنند? تائورین[1]، تمرین HIIT[2] و تمرینHIIT و مصرف­کنند? مکمل تائورین، تقسیم شدند. رت­های گروه کنترل، مداخله­ای را دریافت نکردند. نمونه­های گروه مصرف­کنند? تائورین، دو هفته قبل از شروع تمرین بارگیری این مکمل را انجام دادند، (پنج روز در هفته و با دوز 300 میلی­گرم/کیلوگرم- دوز متوسط) و پس از آن به مدت هشت هفته و پنچ روز در هفته و هر روز 300 میلی­گرم/کیلوگرم مکمل تائورین را به صورت گاواژ، دریافت کردند. [1]. Taurine [2]. High Intensity Interval Training   

مقدمه: اختلالات اسکلتی عضلانی یکی از مهم ترین مشکلات عصر جدید در میان کاربران جوان گوشی‌های هوشمند در سراسر جهان است. قابل حمل بودن منجر به تنوع گسترده­ای از وضعیت‌ها در طول فعالیت‌های مختلف روز می­شود. لذا، هدف ازمطالعه‌ی حاضر بررسی ارتباط بین مقطع زمانی استفاده از تلفن همراه و وضعیت قرارگیری بدن در هنگام استفاده میان دانشجویان پسر دانشگاه   رازی بود. این فرضیه وجود دارد که وضعیت‌های قرارگیری بدن، بسته به زمان روز متفاوت می­باشد؛ بنابراین اختلالات اسکلتی-عضلانی هم ممکن است متفاوت باشد. روش­ها: مطالعه حاضر از طریق یک پیمایش مقطعی از 351 دانشجوی پسر در دانشگاه رازی با میانگین سنی   (24/26±3/83) سال و میانگین قدی (1/79±0/06) سانتی متر و میانگین وزنی (77/82±10/95) کیلوگرم انجام شد. چهار مقطع زمانی از روز یعنی صبح، بعدازظهر، عصر و شب و یک طبقه بندی از 41 وضعیت به نام SmarTaxo در نظر گرفته ‌شد. SmarTaxo شامل 18 حالت نشسته، 11 حالت ایستاده، 10 حالت دراز کشیده و 2 حالت راه رفتن و امتیاز ارگونومیک آن‌ها بود. علاوه بر آن از عکسبرداری از نمای قدامی، جانبی و تجزیه و تحلیل زوایای انحرافات اسکلتی توسط نرم افزار Kinovea استفاده شد. در صورت نرمال بودن داده‌ها، از آزمون پارامتریک آنوای یک راهه برای مقایسه میزان اختلالات اسکلتی-عضلانی در بین مقاطع مختلف روز و برای بررسی تاثیر زمان روز بر مدت زمان استفاده از پوسچرهای مختلف استفاده از تلفن همراه از ضریب همبستگی پیرسون جهت رابطه سنجی استفاده شد. یافته­ها: نتایج آزمون آماری همبستگی پیرسون نشان داد که، بین مقطع زمانی استفاده از گوشی همراه درطول روز و وضعیت قرارگیری بدن دانشجویان پسر دانشگاه رازی هنگام استفاده از گوشی اثر مثبت و معناداری وجود دارد (05/0>P). همچنین نتایج آزمون آماری همبستگی پیرسون نشان داد که بین مقطع زمانی استفاده از گوشی همراه در طول روز با شیوع ناهنجاری‌های اسکلتی عضلانی دانشجویان پسر دانشگاه رازی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد (05/0>P). در ادامه نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین وضعیت قرارگیری بدن هنگام استفاده ازگوشی همراه، با شیوع ناهنجاری‌های اسکلتی عضلانی دانشجویان پسر دانشگاه رازی ارتباط مثبت ومعناداری وجود دارد (05/0>P). درنهایت نتایج آزمون آنوای یک راهه نشان داد که بین زمان استفاده ازگوشی همراه، وضعیت‌های قرارگیری بدن و شیوع ناهنجاری‌های اسکلتی-عضلانی در بین دانشجویان پسر مقاطع مختلف ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد (05/0>P). نتیجه­گیری: با توجه به نتایج بدست آمده از پژوهش حاضر مقاطع زمانی مختلف استفاده ازگوشی همراه در طول روز و وضعیت قرارگیری بدن بر بروز اختلالات اسکلتی-عضلانی در دانشجویان پسر اثرگذار بوده و می‌تواند ریسک ابتلا به اختلالات اسکلتی عضلانی را افزایش دهد.       کلید واژگان: اختلالات اسکلتی عضلانی، گوشی همراه، دانشجویان دانشگاه رازی، زمان استفاده، ارزیابی ارگونومیک.  

زمینه و هدف: بهبود سطح سلول های چربی می تواند خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد، که نشان می دهد سلول های چربی یک هدف درمانی امیدوارکننده در دیابت نوع 2 (T2DM) و سایر بیماری های مرتبط هستند. با این حال، هیچ اتفاق نظری در مورد نقش تمرین‌های ورزشی مختلف بر روی آدیپوکین‌ها در دیابت نوع 2 وجود ندارد و نتایج متناقض هستند. بنابراین، این مرور سیستماتیک، متاآنالیز و متارگرسیون به بررسی اثرات انواع مختلف تمرین ورزشی بر روی برخی از غلظت های آدیپوکین‌ها در دیابت نوع دوم پرداخت. روش‌ها: یک جستجوی سیستماتیک در PubMed، Web of Science، Scopus، Embase، Google Scholar، ProQuest، Cochrane، و Clinicaltrials.gov در سپتامبر 2024 انجام شد. رزیستین، آپلین، ویسفاتین و واسپین برای بررسی اثرات تمرین ورزشی در این موردگنجانده شدند. مطالعه متاآنالیز با استفاده از مدل اثر تصادفی (روش DerSimonian-Laird) برای محاسبه تفاوت میانگین وزنی با فاصله اطمینان 95 درصد انجام شد. یافته ها: تجزیه و تحلیل 37 مطالعه (52 بازوی مداخله ، تعداد: 1811) نشان داد که تمرین ورزشی به طور قابل توجهی رزیستین (میانگین: 02/1- نانوگرم/میلی لیتر، 95% ،57/0- تا   48/1- CI: 0001/0P= ) و ویسفاتین (میانگین: 70/0- نانوگرم/میلی لیتر، 95%، 32/0- تا 07/1- CI: 0002/0P=) را به طور قابل توجهی کاهش داد. اما بر سطوح آپلین ( میانگین: 02/0 نانوگرم/میلی لیتر، 95%، 08/0 تا 04/0- CI: 55/0P=) و واسپین ( میانگین: 00/0 نانوگرم/میلی لیتر، 95%، 0/0 تا 0/0- CI: 69/0 P=) در گروه دیابتی در مقایسه با گروه کنترل تاثیر معناداری نداشت. اثرات اندکی قوی تر در تمرینات هوازی، ترکیبی و مقاومتی در مردان و بیش از 8   هفته مداخله مشاهده شد. تجزیه و تحلیل متارگرسیون نیز نشان داد که بین رزیستین و تغییرات BMI رابطه خطی معناداری وجود دارد. نتیجه:   به طور کلی، تمرین ورزشی با اثر مکمل مثبت برای بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم، شاخص های التهابی را کاهش داد. کلیدواژه ها: تمرین ورزشی، آدیپوکین‌ها، مقاومت به انسولین، دیابت نوع 2.   

مقدمه: توسعه و محبوبیت رشته ورزشی والیبال در میان اقشار جامعه به خصوص جوانان در چند سال اخیر که با تغییرات گسترده در قوانین مسابقه و روش تمرین همراه بوده، انجام مطالعات علمی به منظور بررسی ابعاد روانشناختی و ادراکی شخصیت ورزشکاران و عواملی نظیر کیفیت زندگی و یا خودپندار? که از مهم‌ترین عوامل متاثر از ورزش و فعالیت بدنی بوده و می‌تواند بر عملکرد بهینه ورزشکاران تاثیرگذار باشند و هم‌چنین وضعیت و میزان آگاهی ورزشکاران از دانش تغذیه‌ای را به موضوعی مهم و ضروری مبدل ساخته است. از این رو پژوهش حاضر به منظور آگاهی از سلامت عمومی ورزشکاران که می‌تواند به شناخت بهتر از شرایط جسمی، روانی و شناختی این ورزشکاران کمک نماید، بسیار حائز اهمیت است.روش تحقیق: به‌منظور اجرای این تحقیق، پس از گزینش آزمودنی‌ها بر مبنای شاخص‌های ورود و منع ورود به تحقیق، پرسشنامه‌های کیفیت زندگی، خودپنداره و دانش تغذیه‌ای توسط آنان تکمیل شد. میانگین مقادیر به دست آمده در متغیرهای پژوهش با مقادیر نرمال مقایسه شد.یافته‌ها: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که میانگین مقادیر کیفیت زندگی در ورزشکاران والیبالیست شهر ایلام (??/??±??/??) بیشتر از مقدار معیار (??) تعیین شده برای این متغیر بود. اما این تفاوت، معنی‌دار نبود. میانگین مقادیر خود‌پنداره در مردان والیبالیست شهر ایلام (??/??±??/??) پایین‌تر از مقدار معیار (??/??) مشخص شده برای این متغیر بود اما این تفاوت نیز معنی‌دار نبود. میانگین مقادیر دانش تغذیه‌ای در ورزشکاران والیبالیست شهر ایلام (?/??±?/??) به شکل معنی‌داری پایین‌تر از مقدار معیار (??) در نظر گرفته شده برای این متغیر بود. میانگین مقادیر نگرش تغذیه‌ای در ورزشکاران والیبالیست شهر ایلام (?/??±?/??) به شکل معنی‌داری پایین‌تر از مقدار معیار (??) تعیین شده برای این متغیر بود. میانگین مقادیر عملکرد تغذیه‌ای در ورزشکاران والیبالیست شهر ایلام (?/??±?/??) به شکل معنی‌داری پایین‌تر از مقدار معیار (?) مشخص شده برای این متغیر بود (?/???p).نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر حاکی از آن بود که مردان والیبالیست شهر ایلام در شاخص‌های خودپنداره و نیز کیفیت زندگی در وضعیت مطلوبی قرار دارند در حالیکه دارای سطح دانش، نگرش و عملکرد تغذیه‌ای بسیار پایین‌تر از مقدار معیار بودند. گرچه عوامل متعددی در کیفیت زندگی و خودپنداره نقش دارند، اما شاید بتوان کیفیت زندگی و خودپنداره مطلوب در پژوهش حاضر را به آثار مثبت جسمانی و روانی رشته والیبال نیز نسبت داد. این امر لزوم توجه به توسعه کمی و کیفی این رشته را نمایان می‌سازد. از سوی دیگر، بر مبنای نتایج پژوهش حاضر و اهمیت دانش، نگرش و عملکرد تغذیه‌ای در سلامت شخصی و حرفه‌ای ورزشکاران، ضرورت دارد اقداماتی در راستای بهبود این شاخص‌های در والیبالیست‌های شهر ایلام انجام پذیرد.

  هدف: هدف از پژوهش حاضر، تعیین آثار تمرینات مقاومتی (ReT) به همراه مکمل¬دهی ویتامین E (VES) بر سطوح سرمی آمینوترنسفرازها، پروتئین¬های مرتبط با عامل نکروزی تومور C1q (CTRP2 و CTRP9)، مقاومت و حساسیت به انسولین و شاخص آتروژنیک پلاسما (AIP)، در مردان مبتلا به کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) بود. روش¬شناسی: در این کارآزمایی بالینی 12 هفته¬ای دوسوکور و کنترل-شده با دارونما (PLB)، 40 بیمار مبتلا به NAFLD (میانگین سن 8.2 ± 32.4 سال)، مشارکت کردند. آزمودنی¬ها، به صورت تصادفی به چهار گروه 10 نفری PLB، VES، ReT + PLB و ReT + VES، تقسیم شدند. VES، شامل مصرف روزانه 800 IU ویتامین E بود. ReT، شامل هشت حرکت بالاتنه و پایین¬تنه، با تواتر سه روز غیرمتوالی در هفته، در سه ست با شدت %85-60 یک تکرار بیشینه (1RM)، برای 12-8 تکرار و 3-1 دقیقه استراحت بین هر ست و حرکت بود. همچنین، آزمودنی¬ها مشاوره¬های غذایی را نیز دریافت می¬کردند. پیش و پس از مداخله، مولفه¬های آنتروپومتریکی، آنزیم¬های آمینوترنسفراز، نیم‌رخ لیپیدی و AIP، گلوکز و انسولین، مقاومت و حساسیت به انسولین، شمار گلبول¬های سفید خون (WBCs)، CTRP2، CTRP9 و 1RM، سنجیده شدند. طبیعی بودن و تجانس واریانس داده¬ها، به ترتیب توسط آزمون¬های شاپیرو - ویلک و لوین، تایید گردیدند. تغییرات درون¬گروهی، توسط آزمون تی همبسته سنجیده شد. به منظور بررسی داده¬های سطوح پایه و تغییرات داده¬ها نسبت پیش¬آزمون نیز آزمون آنوای یک¬راهه استفاده گردید. تجزیه‌وتحلیل‌های آماری، در سطح معناداری 0.05، با استفاده از نرم¬افزار   26 صورت گرفت. یافته¬ها: پس از مداخله، مولفه¬های آنتروپومتریکی، نیم‌رخ لیپیدی و AIP، مقاومت و حساسیت به انسولین و 1RM، در گروه¬های ReT + PLB و ReT + VES، نسبت به پیش¬آزمون و گروه¬های VES و PLB، بهبود یافتند (0.05 > p). سطوح سرمی آمینوترنسفرازها، در گروه¬های VES، ReT + PLB و ReT + VES، نسبت به پیش¬آزمون و گروه PLB، کاهش یافتند (0.05 > p)؛ بااین‌حال، ReT + VES، منجر به بیشترین کاهش شد (0.01 ? p). شمار WBCs، در گروه ReT + VES، نسبت به پیش¬آزمون و گروه PLB، کاهش یافت (0.05 > p). سطوح پروتئین¬های CTRP2 و CTRP9، در گروه¬های ReT + PLB و ReT + VES، نسبت به پیش¬آزمون و گروه¬های VES و PLB، کاهش یافتند (0.05 > p). نتیجه¬گیری: مداخلات سبک زندگی به صورت ورزش و رژیم غذایی، منجر به تغییرات مثبت ویژگی¬های آنتروپومتریکی، آنزیم¬های آمینوترنسفراز، نیم‌رخ لیپیدی، AIP، مقاومت و حساسیت به انسولین و قدرت گردید. مصرف ویتامین E، تنها آنزیم¬های کبدی را بهبود بخشید. بااین‌حال، ترکیب ReT و VES، باعث بیشترین بهبود در آنزیم¬های کبدی و وضعیت التهابی شد. همچنین، بهبود مولفه¬های آنتروپومتریکی، منجر به کاهش معنادار CTRP2 و CTRP9 گردید.کلیدواژه¬ها: تمرین مقاومتی؛ ویتامین E؛ انسولین؛ شاخص آتروژنیک پلاسما؛ CTRPs؛ NAFLD.

بسیاری از مطالعات نشان داده اند که تمرین ورزشی به عنوان یک استراتژی برای درمان بیماران PCOS شناخته شده است. با این حال، هنوز اطلاعات جامعی در مورد نوع، شدت و مدت تمرینات برای این بیماران وجود ندارد پژوهش حاضر با هدف تعیین آثار هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا بر فاکتورهای التهابی زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک اجرا شد.روش ها:در این مطالعه 28زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (سن 18تا 40 سال ،وزن25/9±08/80 کیلوگرم   قد 6/10± 4/162 سانتی متر ) شرکت کردند و به صورت تصادفی به دو گروه تمرین( 14 نفر)   وکنترل ( 14 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته برنامه تمرین تناوبی با شدت بالا شامل دویدن تناوبی به مدت 30ثانیه با شدت 100 درصد حداکثر سرعت هوازی MAV (Maximal aerobic velosity)، 30 ثانیه ریکاوری فعال با 50 درصد سرعت هوازی اجرا کردند   که در هفته های بعدی به تعداد ستها و شدت تمرین   اضافه شد .از تست بیپ یرای سنجش VO2max و گرفتن نمونه خون از ورید بازویی آزمودنی ها قبل و پس از انجام تمرینات به منظور سنجش فاکتورهای التهابی   HS-CRPو هموسیستئین ، کورتیزول ، پروفایل چربیHDL LDL،TG، میزان انسولین و مقاومت انسولین HOMA-IR و تستوسترون استفاده شد ، و همچنین فاکتورهای ترکیب بدنی با روش مشخص اندازه گیری شدند . از روش آماری آنووای دو راهه با   اندازه گیری مکرر با سطح معنادری( 05/ 0( p < جهت تعیین تفاوت ها استفاده شد.یافته ها:یافته ها نشان داد تمرین HIIT باعث کاهش ،وزن ترکیب بدن،درصد چربی،WHR ، چربی احشایی ،انسولین ، مقا.مت به انسولین، LDL ، کلسترول،تستوسترون،کورتیزول و نسبت تستوسترون به کورتیزول   می شود تغییرات معنادار بود(P<0/05).تمرین HIIT نیز عملکرد هوازی و حساسیت به انسولین را افزایش می دهد (P<0/05)اما در سطوح سرمی   Hs-CRP ،هموسیستئین،گلوکز،HDL،تری گلیسیرید،شاخص چربی احشایی و شاخص آتروژنیک پلاسما تغییرات معنادار نبودند(P>0/05).و گروه کنترل بدون تغییربودند یا تغییر محسوسی مشاهده نشد (P?0/05).نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان می‌دهد که هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا تاثیرات مفیدی بر تن‌سنجی، عملکرد هوازی، مقاومت و حساسیت به انسولین، پروفایل چربی و شاخص‌های التهابی و قلبی عروقی در بیماران PCOS دارد. به نظر می رسد شدت تمرین HIIT (100-110 MAV) عاملی تعیین کننده در ایجاد سازگاری بهینه در بیماران PCOS باشد. واژه های کلیدی:التهاب، کورتیزول،تمرینات تناوبی با شدت بالا(HIIT)،هموسیستئین،سندرم تخمدان پلی کیستیک بسیاری از مطالعات نشان داده اند که تمرین ورزشی به عنوان یک استراتژی برای درمان بیماران PCOS شناخته شده است. با این حال، هنوز اطلاعات جامعی در مورد نوع، شدت و مدت تمرینات برای این بیماران وجود ندارد پژوهش حاضر با هدف تعیین آثار هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا بر فاکتورهای التهابی زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک اجرا شد.روش ها:در این مطالعه 28زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (سن 18تا 40 سال ،وزن25/9±08/80 کیلوگرم   قد 6/10± 4/162 سانتی متر ) شرکت کردند و به صورت تصادفی به دو گروه تمرین( 14 نفر)   وکنترل ( 14 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته برنامه تمرین تناوبی با شدت بالا شامل دویدن تناوبی به مدت 30ثانیه با شدت 100 درصد حداکثر سرعت هوازی MAV (Maximal aerobic velosity)، 30 ثانیه ریکاوری فعال با 50 درصد سرعت هوازی اجرا کردند   که در هفته های بعدی به تعداد ستها و شدت تمرین   اضافه شد .از تست بیپ یرای سنجش VO2max و گرفتن نمونه خون از ورید بازویی آزمودنی ها قبل و پس از انجام تمرینات به منظور سنجش فاکتورهای التهابی   HS-CRPو هموسیستئین ، کورتیزول ، پروفایل چربیHDL LDL،TG، میزان انسولین و مقاومت انسولین HOMA-IR و تستوسترون استفاده شد ، و همچنین فاکتورهای ترکیب بدنی با روش مشخص اندازه گیری شدند . از روش آماری آنووای دو راهه با   اندازه گیری مکرر با سطح معنادری( 05/ 0( p < جهت تعیین تفاوت ها استفاده شد.یافته ها

   رضایتمندی و وفاداری مشتریان همواره یکی از مهمترین بخش های رفتار مصرف کننده ورزشی بوده است و تلاش­های صورت گرفته در حوزه مدیریت مصرف کننده سعی بر تامین این دو ویژگی مشتریان دارد. با پیچیدگی بازار موجود و تغییرات حال حاضر مانند شرایط قرنطینه ها باشگاه­هایی موفق خواهند بود که بتوانند بهترین شرایط را در هر زمینه خدماتی و رفاهی فراهم آورند. لذا هدف اجرای این پژوهش، بررسی تاثیر تعیین اثر قابلیت­های پاسخگویی سریع سازمانی   بر وفاداری و رضایتمندی مشتریان باشگاه­های ورزشی استان کرمانشاه   بود. جامعه آماری مورد نظر شامل کلیّه مشتریان مجموعه های ورزشی استان کرمانشاه بود. نمونه گیری و حجم آن براساس شاخص حداکثر بزرگنمایی و نظر کارشناسان معادلات ساختاری، تعداد 200 در نظر گرفته شد. با توجه به شرایط مراقبت های کرونایی محقق پرسشنامه را به صورت نلاین طراحی نمود و از مدیران باشگاه خواست که لینک پاسخ دهی را در اختیار مشتریان باشگاه ها قرار دهند. 350 مورد از پرسشنامه بازدید به عمل آمد و در نهایت 210 پرسشنامه کامل و بدون نقص وارد پرسه تجزیه و تحلیل شد. مشتریان پرسشنامه‌ای را که شامل 4 بخش (اطلاعات فردی، پرسشنامه وفاداری مشتری(92/0=?)، رضایتمندی مشتری (94/0=?) و قابلیت پاسخگویی سریع (94/0=?)) بود، تکمیل نمودند. سطح معنی‌داری در این تحقیق برابر با 05/0 در نظر گرفته شد. طرح تحقیق با استفاده ازضریب آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی اکتشافی   انجام پذیرفت و تمامی پرسشنامه­ها از لحاظ پایایی و روایی مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از نرم‌افزار      و آموس نسخه 18 انجام گرفت. شاخص آماری هر یک از بخش‌های پرسشنامه نشان داد که پرسشنامه حاضر برای اندازه‌گیری متغیرهای نامبرده مناسب است. در این تحقیق، ، میانگین سنی این افراد 59/5 ±60/33   که   34.3 درصد را زنان و 65.7 درصد مردان تشکیل می­دانند. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم افزار ایموس حاکی از برازش مدل­های تحقیق بود. بررسی­های ضریب مسیر نشان از تایید فرضیه های تحقیق بود بدین معنا که متغیر قابلیت پاسخگویی سریع سازمانی (FRO) به خوبی توانسته است بر   رضایتمندی مشریتان   (52/0=?) و وفاداری(88/0=?) و ابعاد آن اثرگذار باشد. این نتایج نشان داد که مدیران مجموعه­های ورزشی استان کرمانشاه اگر می­خواهد مشتریان وفادار   و راضی داشته باشند می­توانند با استفاده از فاکتور قابلیت پاسخگویی سریع موجبات آن را،فراهم آورند. واژگان کلیدی:

  بررسی اثر مدل پذیرش فناوری توسعه یافته بر استفاده از آموزش برخط در دوران کرونا در دانشجویان رشته تربیت بدنی

  the effect of interaction in instagram on profssional athlees brandimage with the moderator role of the variables relationship quality,authenticity and atteachment

زمینه و هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی آثار روش‌های ریکاوری فعال (غوطه وری در آب سرد و فوم رولر) بر عملکرد و شاخص­های آسیب عضلانی در فوتبالیست­های جوان بعد از بازی شبه فوتبال بود. مواد و روش­ها:   21 جوان فوتبالیست در دامنه سنی 16-19 سال انتخاب و بعد از بازی شبه فوتبال به صورت تصادفی در سه گروه ریکاوری قرار گرفتند. ریکاوری به روش فوم رولر شامل ماساژ گروه­های مختلف عضلانی با استفاده از غلتک فوم رولر بود. ریکاوری به روش غوطه­وری در آب سرد شامل فرو بردن بدن تا گردن در آب سرد با دمای 15 درجه ی سلسیوس بود و ریکاوری غیر فعال که آزمودنی ها هیچ گونه فعالیتی نداشتند. از آزمون های   یو یو،   پرش سارجنت ،دستگاه لاکتومتر، تکنیک الایزا به ترتیب جهت اندازه گیری متغیرهای توان هوازی، توان انفجاری،لاکتات، لاکتات دهیدروژناز وکراتین­کیناز استفاده شد. از روش آماری آنووای دو راهه با اندازه گیری مکرر جهت تعیین تفاوت ها استفاده شد.  

 تدوین و به روز رسانی نورم آمادگی جسمانی زنان شهر کرمانشاه

چکیده هدف پژوهش: سلامتی انسان تا حدود زیادی وابسته به وضعیت فاکتورهای آمادگی جسمانی می‌باشد و دانستن مرجع‌های معتبر برای قضاوت درمورد سطوح آمادگی جسمانی افراد، از اهمیت خاصی برخوردار است. با توجه به اهمیت آمادگی جسمانی در حفظ تندرستی، ارزیابی و سنجش افراد جامعه و آگاه نمودن آن­ها از وضعیت جسمانی خود یکی از ضروریات جوامع امروزی است. این موضوع در کشور­های توسعه یافته مورد توجه پژوهشگران بوده است اما در کشور ما و خصوصاً شهر کرمانشاه، توصیف جامعی از وضعیت آمادگی جسمانی صورت نگرفته است. بنابراین هدف از انجام پژوهش حاضر مطالعه و ارزیابی آمادگی جسمانی مردان 18 تا 60 سال شهر کرمانشاه و تهیه و تدوین هنجار بود. روش پژوهش: آزمودنی‌ها شامل 200 نفر از مردان 18 تا 60 سال شهر کرمانشاه، براساس معیارهای پژوهش انتخاب شدند. متغیرهای آمادگی قلبی_تنفسی ، درصد چربی بدن، نسبت دور کمر به دور لگن(WHR)، انعطاف­پذیری، قدرت عضلانی پنجه دست راست و دست چپ، استقامت عضلات سینه و استقامت عضلات شکم به ترتیب با روش آزمون یک مایل پیاده روی راکپورت، اندازه­گیری چین پوستی سه نقطه­ای، اندازه­گیری محیط دور کمر و دور لگن با متر نواری، جعبه انعطاف­سنج، داینامومتر، شنای سوئدی و دراز و نشست اندازه­گیری و ثبت شدند. از نقاط درصدی با فاصله 5 درصد، همچنین میانگین، انحراف معیار، صدک­ها و تغییرات فاکتورهای آمادگی جسمانی بر اساس گروه­های سنی تعیین شده برای تحلیل داده­ها و تدوین نورم استفاده شد. نتایج: یافته­های پژوهش حاضر در بررسی جمعیت مردان شهر کرمانشاه با متوسط سن 421/11±82/34 سال، قد 297/5±64/179سانتی­متر و وزن 586/11±97/80 کیلوگرم بدین شرح می­باشد؛ میانگین شاخص توده بدنی (016/4±12/26کیلوگرم بر متر مربع)، توان هوازی(09/8±14/45 میلی لیتر برکیلوگرم در دقیقه)، درصد چربی بدن(42/3±28/23 درصد)، WHR (025/±927/0)، انعطاف­پذیری(03/5±43/29 سانتی­متر)، قدرت عضلانی پنجه دست راست(63/8±21/42 کیلوگرم)، قدرت عضلانی پنجه دست چپ(75/7±02/36 کیلوگرم)، استقامت عضلات سینه­ای(53/7±18/44 تکرار)، استقامت عضلات شکم(27/6±81/32 تکرار) بود. نتیجه­گیری: یافته­های مطالعه حاضر نشان داد فاکتور­های آمادگی جسمانی   به علت نبود برنامه آمادگی جسمانی منظم با افزایش سن کاهش می­یابند. متغیر­های اندازه­گیری شده توان هوازی، انعطاف­پذیری، قدرت عضلانی پنجه، استقامت عضلات سینه و استقامت عضلات شکم درگروه­های سنی 49-40 سال و 60-50 سال در مقایسه با رده سنی 29-18 سال ، روند نزولی داشتند. اما متغیر­های درصد چربی بدن، نسبت دور کمر به دور لگن(WHR)، در دو گروه 39-30 سال و 29-18 سال نسبت به رده­های سنی یادشده تفاوت محسوسی نداشتند. همچنین در مقایسه با هنجار­های موجود و داده­های حاصل از برخی پژوهش‌های دیگر، مردان شهر کرمانشاه در متغیرهای توان هوازی، انعطاف­پذیری، قدرت عضلانی پنجه، استقامت عضلات سینه وضعیت بهتری به نسبت شهرهای دیگر و سایر کشورها داشتند اما در متغیرهای شاخص توده بدنی، درصد چربی بدن، نسبت دور کمر به دور لگن(WHR)، استقامت عضلات شکمی وضعیت نسبتاً مشابهی داشتند.    کلید واژگان: آمادگی جسمانی، آمادگی قلبی- تنفسی ،VO2max، قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، انعطاف پذیری.  

چکیدهزمینه و هدف: هدف کلی از انجام این تحقیق، تعیین اثر تمرین همزمان، بر پاسخ عوامل پیش التهابی و هورمونی موثر در سرطان سینه   و کیفیت خواب (PSQL)، کیفیت زندگی(QOL) و تناسب اندام درزنان یائسه ی مبتلا به سرطان   سینه بود.روش تحقیق: 42 زن یائسه ی مبتلا به سرطان سینه 70-30 ساله ، به عنوان نمونه آماری انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین و گروه کنترل تقسیم شدند.گروه تمرین، تمرین مقاومتی را   3-2 ست 10-18 تکراری، با 70-50 درصد 1RM و تمرین هوازی را با شدت maxHR70-50% به مدت20-40 دقیقه برای 8 هفته انجام دادند. میانگین تغییرات در IL-12 و کورتیزول با استفاده از تکنیک آزمایشگاهی ELISA و میانگین تغییرات PSQL، QOL، وزن، درصد چربی، WHR ، BMI و دور کمر قبل و 8 هفته بعد از تمرین با استفاده از آزمون آماری   ANOVAدو راهه با اندازه گیری تکراری محاسبه و سطح معنی داری آماری نیز (05/0>P) تعیین شد.یافته ها: نتایج نشان داد که در مقایسه ی پیش آزمون و پس آزمون، کاهش معناداری در سطوح کورتیزول، امتیاز کیفیت خواب، وزن، درصد چربی، BMI و دور کمر و افزایش معنی داری در کیفیت زندگی در گروه تمرین نسبت به پیش آزمون مشاهده شد (05/0>P). در مقایسه پیش آزمون و پس آزمون   در گروه تمرینی تغییر معنی داری نسبت به پیش آزمون و گروه کنترل، در مقادیر   IL-12و WHR دیده نشد(05/0<P). نتیجه گیری: به نظر می رسد می توان از نقش کمک درمانی تمرین همزمان جهت بهبود عوامل هورمونی ، کیفیت خواب ،کیفیت زندگی و تناسب اندام در بیماران مبتلا به سرطان سینه استفاده کرد.

زمینه و هدف: هدف کلی از انجام این تحقیق، تعیین اثر تمرین همزمان، بر پاسخ عوامل پیش التهابی و هورمونی موثر در سرطان سینه   و کیفیت خواب (PSQL)، کیفیت زندگی(QOL) و تناسب اندام درزنان یائسه ی مبتلا به سرطان   سینه بود.روش تحقیق: 42 زن یائسه ی مبتلا به سرطان سینه 70-30 ساله ، به عنوان نمونه آماری انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین و گروه کنترل تقسیم شدند.گروه تمرین، تمرین مقاومتی را   3-2 ست 10-18 تکراری، با 70-50 درصد 1RM و تمرین هوازی را با شدت maxHR70-50% به مدت20-40 دقیقه برای 8 هفته انجام دادند. میانگین تغییرات در IL-12 و کورتیزول با استفاده از تکنیک آزمایشگاهی ELISA و میانگین تغییرات PSQL، QOL، وزن، درصد چربی، WHR ، BMI و دور کمر قبل و 8 هفته بعد از تمرین با استفاده از آزمون آماری   ANOVAدو راهه با اندازه گیری تکراری محاسبه و سطح معنی داری آماری نیز (05/0>P) تعیین شد.یافته ها: نتایج نشان داد که در مقایسه ی پیش آزمون و پس آزمون، کاهش معناداری در سطوح کورتیزول، امتیاز کیفیت خواب، وزن، درصد چربی، BMI و دور کمر و افزایش معنی داری در کیفیت زندگی در گروه تمرین نسبت به پیش آزمون مشاهده شد (05/0>P). در مقایسه پیش آزمون و پس آزمون   در گروه تمرینی تغییر معنی داری نسبت به پیش آزمون و گروه کنترل، در مقادیر   IL-12و WHR دیده نشد(05/0<P). نتیجه گیری: به نظر می رسد می توان از نقش کمک درمانی تمرین همزمان جهت بهبود عوامل هورمونی ، کیفیت خواب ،کیفیت زندگی و تناسب اندام در بیماران مبتلا به سرطان سینه استفاده کرد.

  هدف از پژوهش حاضر، مقایسه آثار دو نوع ریکاوری فعال و غوطه وری در آب سرد بر فاکتورهای همولیزی پس از یک وهله تمرین والیبال بود. آزمودنی های این مطالعه شامل 10 نفر از زنان والیبالیست (با میانگین سنی 39/3 ±20/22 سال، وزن 11/8 ±77/63 کیلوگرم، قد 09/7 ±10/165 سانتی متر) بودند. ابتدا به منظور ارزیابی متغیر های تحقیق در این پژوهش از طرح نیمه آزمایشی با اندازه های تکراری پیش آزمون، پس آزمون و آزمون پیگیری استفاده شد. به منظور انجام پروتکل تمرینی، در دو جلسه جداگانه 90 دقیقه ای، با فاصله یک هفته از هم، والیبالیست ها تمرین والیبال طراحی شده توسط محقق را انجام دادند، که هر جلسه شامل 30 دقیقه گرم کردن عمومی و تخصصی، 45 دقیقه تمرین اصلی شامل تکنیک های رشته والیبال و 15 دقیقه ریکاوری بود. در پایان جلسه اول از ریکاوری فعال و معمول در رشته والیبال شامل دوی آهسته همراه با حرکات کششی استفاده شد و در پایان جلسه دوم از غوطه وری در آب سرد 10 درجه سانتی گراد تا سطح شانه استفاده شد. نمونه گیری خون وریدی جهت ارزیابی تاثیر تمرین و ریکاوری ها بر روی فاکتورهای همولیزی قبل از تمرین، بلافاصله بعد از تمرین، بلافاصله بعد از ریکاوری و 24 ساعت بعد از ریکاوری، از ورید پیش آرنجی انجام شد. به منظور تجزیه تحلیل داده ها، از روش آنالیز واریانس با اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی LSD   برای مقایسه دو به دو چندگانه برای تعیین معنادار بودن تفاضل میانگین ها با سطح اطمینان 05/0 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بعد از اعمال یک وهله تمرین والیبال با ریکاوری فعال معمول در این رشته، میزان HGB ,HCT ,RBC بلافاصله بعد از تمرین نسبت به قبل از تمرین به طور معناداری کاهش و Bilirubin T وBilirubin ind  به طور معناداری افزایش یافت. اما 24 ساعت بعد از تمرین نسبت به بلافاصله بعد از تمرین فاکتورهای Bilirubin T کاهش معنادار و MCV افزایش معنادار داشت. در مقایسه فاکتورهای همولیزی بین دو ریکاوری؛ غوطه وری در آب سرد، درصد تغییرات کمتری را نسبت به ریکاوری فعال نشان داد، اما در هیچ کدام از فاکتورها این تفاوت معنادار نبود. با توجه به تغییرات فاکتورها و افزایش Bilirubin و کنترل حجم پلاسما، این یافته ها می تواند نشانه ای از همولیز بعد از یک وهله تمرین والیبال با ریکاوری فعال باشد. همچنین نتایج آماری نشان داد که نوع ریکاوری بر فاکتورهای همولیزی تاثیر معنادار نداشت.

  بیماری­های قلبی عروقی در حال حاضر جزو سه علت اول مرگ و میر و ناتوانی انسان در سراسر دنیاست، همچنین این بیماری­ها که هر ساله ?? میلیون نفر را به کام مرگ می­فرستد، ?? درصد از مرگ و میرها در کشورهای در حال توسعه را شامل می­شود و در حال تبدیل شدن به اصلی­ترین عامل مرگ و میر یا ناتوانی در اکثر کشورها می­باشد .(1) و متاسفانه به علت ویژگی­های زندگی شهری،کاهش فعالیت فیزیکی، افزایش وزن، افزایش مصرف توتون وتنباکو، استرس­های شغلی و ذهنی و همین طور عدم توجه به توصیه­های سلامت، میزان آن درکشورهای درحال توسعه درحال افزایش است (2, 3). این درحالی است که شیوع واقعی بیماری قلبی عروقی در مردان و زنان ??-?? سال به ترتیب ?/?و ??/? درصد در بین مردان و زنان بالای ?? سال به ترتیب ?/??و ?/?? درصد می­باشد (4). درکشور ما نیز این بیماری از شایع­ترین عوامل مرگ و میر محسوب شده و هرساله حدود ?/? میلیون نفر مبتلا به بیماری قلبی عروقی فقط دربیمارستان­های تحت پوشش   وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی بستری می­شوند که حدود ?? درصد مرگ­ها را به خود اختصاص داده است   (5) طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت، تخمین زده می­شود که در سال???? حدود ?? میلیون انسان به علت بیماری­های قلبی عروقی جان خود را از دست بدهند(6). اما روش­هایی برای کنترل و پیشگیری از بیماری­های قلبی عروقی و یا به تاخیر انداختن بروز آن­ها وجود دارد.بیماری عروق کرونری قلب، بخشی از بیماری­های قلبی عروقی هستند که به دلیل تنگی عروق کرونر قلب یا انسداد این عروق ایجاد می­شوند (7). عامل اصلی در ایجاد این بیماری عارضه­ی آترواسکلروز ( AMD) می­باشد، که منجر به پیدایش پلاک­های سخت در دیوارهای داخلی شریان­های کرونر می­گردد (8). این بیماری­ها، دارای عوامل متعددی می­باشند از جمله این عوامل خطرزای شناخته شد   (Risk   factors )می­توان به هیپرلیپدمی، هیپرتانسیون، دیابت، چاقی، استعمال دخانیات و سابقه خانوادگی اشاره کرد(9) . سندرم حاد کرونری معمولاً در افراد بالای ?? سال اتفاق می­افتد اما شیوع فاکتورهایی مثل چاقی، فشار خون بالا ،دیابت و سندرم­های متابولیک، خطر گسترش بیماری­های قلبی عروقی زودرس را در افراد افزایش خواهد داد (4). 

هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر دو نوع برنامه مقاومتی با زمانبندی خطی و غیرخطی بر قدرت عضلانی، خستگی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس((MS بود. این پژوهش با طرح سه گروهی پیش آزمون و پس آزمون ((گروه گواه(n=8)   وگروه تمرین LA ( n=11) وگروه تمرین   (( n=11)NLAو با نمونه گیری تصادفی در زنان مبتلا به MS انجام شد. پروتکل تمرینی شامل 8 هفته تمرین مقاومتی به مدت45-30 دقیقه در هر جلسه و با تکرار سه جلسه در هفته بود. 48 ساعت قبل وبعد از پروتکل تمرین قدرت عضلانی بیماران به روش غیر مستقیم با استفاده از دستگاه های پرس سینه، پرس پا، جلو پا و پشت پا   ارزیابی شد و همچنین خستگی(پرسش نامهMFIS ) و کیفیت زندگی (پرسش نامه SF-36) ارزیابی شدند. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از روش آماری آنالیز کوواریانس(ANCOVA) و آزمون تعقیبی LSD انجام گرفت. نتایج نشان داد که   تمرین LA و NLA باعث افزایش معنادار قدرت عضله در حرکت پرس سینه ( به ترتیب،p{0.001 ،p{0.001)، پرس پا (به ترتیب، p{0.001، p{0.001)، جلو پا (به ترتیب،p=0.001،p{0.05 ) و پشت پا ( به ترتیب،p{0.05، p{0.05) شد. همچنین تمرین LA و NLA باعث افزایش معنادار در افزایش کیفیت زندگی بیماران (به ترتیب،p{0.05،p{0.05 )، و کاهش خستگی (به ترتیب،p{0.001، p{0.05) گردید. از طرفی بین گروه تمرینLA   و NLA هیچ تفاوت معنی داری در قدرت عضلانی پرس سینه، پرس پا، جلو پا و پشت پا (p}0.05) وهمچنین خستگی (p}0.05) و کیفیت زندگی (p}0.05) مشاهده نشد. نتایج نشان داد که هر دو برنامه تمرین مقاومتی تاثیر مثبتی بر شاخص های قدرت عضلانی، خستگی و کیفیت زندگی دارند. به نظر می رسد که تمرینات مقاومتی نقش مهمی در جلوگیری از ضعف و تحلیل عضلانی بیماران دارد و می تواند به عنوان یک روش درمانی غیر دارویی در کنار سایر شیوه های درمانی در مبتلایان به MS مورد استفاده قرار گیرد.