چکیده: مقدمه: عملکرد ورزشی متاثر از عوامل متعدد فیزیولوژیکی، بیومکانیکی و روان‌شناختی است. در میان روش‌های متعارف بهبود عملکرد، تاثیر مداخلات عصبی-عضلانی نوین ازجمله تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS) و پتانسیل‌سازی پس‌فعال‌سازی (PAP) به‌طور کامل شناخته نشده است. این مطالعه با هدف تعیین اثر حاد tDCS و PAP به‌تنهایی و ترکیبی بر شاخص‌های عملکردی، شناختی و ادراکی در ورزشکاران زن طراحی شد. بنابراین محققین در پژوهش حاضر به دنبال تعیین اثر حاد جریان الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای[1](tDCS) و تقویت پس‌فعالسازی[2] (PAP) بر پارامترهای عملکردی، شناختی و ادراکی در زنان تمرین کرده بودند. روش‌ها: در مطالعه حاضر، 12 ورزشکار زن تمرین کرده، با دارا بودن معیارهای ورود به مطالعه، به صورت متقاطع و دو سویه‌کور با کنترل اثر دارونما (شم) شرکت کردند. بدین منظور، در یک جلسه توجیهی پس از آشنایی آزمودنی‌ها با مراحل اجرای پژوهش و اندازه‌گیری ویژگی‌های آنتروپومتریک، یک تکرار بیشینه آن‌ها در حرکت اسکات هالتر پشت اندازه‌گیری شد. یک هفته پس از برگزاری جلسه توجیهی، آزمودنی‌ها در پنج جلسه مجزا، با فاصله یک هفته بین جلسات به صورت تصادفی در معرض سه شرایط مختلف 1) تحریک الکتریکی M1 2) تحریک Sham 3) پروتکل PAP 4) PAP+tDCS 5) tDCS+PAP قرار گرفتند. در هر جلسه، ابتدا فشارخون و ضربان قلب اندازه‌گیری شد و تست استروپ و زمان واکنش انتخابی اجرا شد. در ادامه، بلافاصله پس از اتمام هر کدام‌ از وضعیت‌های مذکور توسط آزمودنی‌ها، شاخص درک فشار، حس لذت، میزان انگیختگی، میزان درد، ضربان قلب و فشارخون اندازه‌گیری شد. سپس تست‌ زمان واکنش انتخابی و استروپ اجرا شد. سپس آزمودنی‌ها تست وینگیت پایین‌تنه را انجام دادند و نتایج آن ثبت شد. جهت تحلیل و بررسی داده‌ها از آزمون آنوای یک راهه با انداره‌گیری مکرر و همچنین آزمون آنوای دوراهه با انداره‌گیری مکرر با استفاده از نرم افزار   27 استفاده شد. یافته‌ها: بررسی داده‌های پژوهش نشان داد که تفاوت معناداری در تغییرات متغیرهای ضربان قلب، فشارخون سیستولی، فشارخون دیاستولی، اوج توان، میانگین توان، زمان واکنش، میزان درد، میزان انگیختگی و میزان احساس پس از اعمال مداخلات، مشاهده نشد (05/0<P). در متغیر RPE تفاوت کلی بین شرایط معنی‌دار بود اما نتایج آزمون تعقیبی که با اصلاحات بیشتری داده‌ها را مورد بررسی قرار دادیم، تفاوت معناداری بین موقعیت‌های مختلف را نشان نداد(05/0<P). همچنین در متغیر کنترل مهاری نتایج حاکی از معناداری گروه‌های tDCS و   AP+tDCS بود(P? 0.05). نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که تحریک حاد قشر حرکتی اولیه با tDCS می‌تواند شاخص خستگی و عملکرد شناختی کنترل مهاری را در زنان ورزشکار بهبود بخشد. اثربخشی پروتکل PAP در شرایط این مطالعه تایید نشد. به نظر می‌رسد tDCS با واسطه‌گری مکانیسم‌های مرکزی تنظیم خستگی و شناخت، پتانسیل کاربرد به‌عنوان یک روش مکمل را داراست. انجام مطالعات آتی با نمونه بزرگ‌تر، دوزهای مختلف تحریک و پروتکل‌های متفاوت PAP برای تعیین سازوکارهای دقیق و الگوی بهینه مداخله پیشنهاد می‌شود. کلید واژگان: تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS)، پتانسیل‌سازی پس‌فعال‌سازی (PAP)، عملکرد شناختی، آزمون وینگیت، خستگی ادراک شده، ورزشکاران زن [1] Transcranial Direct Current Stimulation [2] Post-Activation Potentiation   

هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین شاخص­های آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت روانی پیشکسوتان نخبه در رشته­های ورزشی انفرادی شهر کرمانشاه بود. روش­شناسی: این پژوهش از نوع بنیادی و به روش توصیفی-همبستگی با رویکرد میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل پیشکسوتان نخبه ورزشی رشته‌های انفرادی ساکن کرمانشاه بود که 54 نفر به‌صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. معیارهای ورود شامل سلامت عمومی، سابقه عضویت در تیم ملی یا 5 سال رقابت در بالاترین سطح، و سن 40 تا 60 سال بود. ابزارهای جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه‌های دموگرافیک، یادآمد غذایی، کیفیت زندگی   (SF-36)، سلامت روان   (GHQ)و رضایت از زندگی (SWLS) بود. همچنین، پارامترهای ترکیب بدنی، آمادگی قلبی-تنفسی، قدرت و استقامت عضلانی با استفاده از دستگاه‌ها و آزمون‌های استاندارد ارزیابی شد. طبیعی بودن داده‌ها با آزمون کولموگروف اسمیرنوف سنجیده شد. تحلیل‌های آماری در سطح معناداری 0.05 با نرم‌افزار   26 صورت گرفتند. یافته­ها: نتایج نشان داد که در میان پیشکسوتان نخبه رشته‌های ورزشی انفرادی شهر کرمانشاه، مردان از نظر آمادگی قلبی-تنفسی (p<0.01) استقامت بالاتنه (p=0.003) و پایین‌تنه (p=0.021) و قدرت عضلانی بالاتنه (p<0.001) و پایین‌تنه (p=0.0001) نسبت به زنان برتری داشتند. در مورد انعطاف‌پذیری (p=0.61) تفاوت معناداری بین دو جنس مشاهده نشد. ترکیب بدنی مردان و زنان نیز تفاوت داشت؛ مردان دارای شاخص توده بدنی (p=0.008)، وزن عضله (p<0.001) و نسبت دور کمر به لگن (p=0.003) بالاتری بودند، درحالی‌که زنان درصد چربی (p<0.001) و وزن چربی بیشتری داشتند (p=0.048). همچنین، بین دو گروه از نظر کیفیت زندگی (p=0.82)، سلامت روان (p=0.17) و رضایت‌مندی از زندگی (p=0.19) تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجه­گیری: نتایج نشان داد که تفاوت معناداری در آمادگی قلبی-تنفسی، استقامت و قدرت عضلانی و ترکیب بدنی بین دو جنس وجود داشت، اما در انعطاف‌پذیری تفاوت معناداری مشاهده نشد. مردان نسبت به زنان آمادگی قلبی-تنفسی بالاتری داشتند که به تفاوت‌های مورفولوژیکی، ترکیب بدنی و سطح هموگلوبین مرتبط است. همچنین، استقامت و قدرت عضلانی مردان بیشتر از زنان بود، که می‌تواند ناشی از حجم عضلانی بیشتر و توانایی تولید نیروی بالاتر باشد. ترکیب بدنی نیز تفاوت‌های معناداری نشان داد، به‌طوری که درصد چربی بدن در زنان بالاتر و توده عضلانی در مردان بیشتر بود. بااین‌حال، انعطاف‌پذیری بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت. این یافته‌ها با مطالعات پیشین همخوانی داشته و بر اهمیت در نظر گرفتن تفاوت‌های فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی بین دو جنس در تحلیل ویژگی‌های آمادگی جسمانی تاکید می‌کنند.   

هدف: این مطالعه به بررسی تاثیر ورزش هوازی بر بیان ژن‌های قشری Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40 و HSF 1 در موش‌های C57BL/6 مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس ناشی از کوپریزون می‌پردازد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه 20 موش ماده (3±23 گرم) به طور تصادفی به چهار گروه(تعداد=5) کنترل، ورزش، کوپریزون و ورزش + کوپریزون تقسیم شدند. حیوانات به عنوان حیوان خانگی تحت شرایط مناسب نگهداری می شدند. برای مدل سازی بیماری با کوپریزون ، غذای حاوی 0.2 درصد کوپریزون به دو گروه ورزش + MS و MSو دو گروه ورزش + MS و کنترل + ورزش به مدت شش هفته و پنج جلسه در هفته   تمرین. داده شد و هر جلسه 15-60 دقیقه و 20-20 متر در دقیقه تمرین هوازی بود. برنامه تمرین هوازی و القای کلونیزاسیون به طور همزمان انجام شد. بیوپسی 48 ساعت پس از آخرین روز تمرین انجام شد. قشر مغز استخراج شد و نیمی از قشر مغز همگن شد. بافت برای بیان ژن‌های Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40، و HSF1 با روش Real-time PCR و بیان پروتئین‌های Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40 و HSF 1 با وسترن بلات و نیمی دیگر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. از تجزیه و تحلیل تجزیه و تحلیل قشر برای کریستال ویولت انجام شد. رنگ آمیزی استفاده می شود. سطح معنی داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد( 05/0 ? p) یافته­ها: تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که 6 هفته تمرین هوازی بیان ژن ها و پروتئین های شوک حرارتی   را به طور معنی داری (P>0/05) افزایش می دهد. همچنین باعث افزایش میلینه­دار شدن می­شود(P>0/05). نتیجه­گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که بیان ژن های Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40 و HSF1 و پروتئین های Hsp 70، Hsp 110، Hsp 40 و HSF1 افزایش یافته است. به طور کلی، این نتایج یک نتیجه گیری قطعی را ارائه می دهد. ورزش هوازی می تواند آسیب ناشی از MS به غلاف میلین را کاهش دهد، اما تحقیقات بیشتری لازم است.  

   چکیده گردن درد یکی از مشکلات شایع در جوامع انسانی است و باعث ایجاد آسیب­های ستون فقرات، ناتوانی فرد، کاهش کیفیت زندگی و ترس از حرکت می­شود؛ همچنین گردن درد موجب ایجاد ناهنجاری­های گردن از جمله سر به جلو می­شود و این وضعیت باعث ایجاد ناهنجاری­های وضعیتی، ناراحتی، درد و ناتوانی گردن خواهد شد. از جمله راه­های کاهش درد گردن استفاده از ماساژ درمانی می­باشد که در سال­های اخیر روش­های تمرینی رهاسازی فعال و رهاسازی میوفاشیال مورد استفاده قرار می­گیرد؛ با این حال مشخص نیست این نوع تمرینات تا چه حدی بر روی گردن درد مفید می­باشد، پس هدف این مطالعه بررسی اثر رهاسازی فعال و رهاسازی میوفاشیال بر سر به جلو، VAS، قدرت عضلات گردن، دامنه حرکتی گردن، حس عمقی گردن، کیفیت زندگی، NDI، مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس، ترس از حرکت تمپا، خودکارآمدی درد، فاجعه آمیزکردن درد در دانشجویان زن مبتلا به گردن درد مزمن غیراختصاصی می­باشد. در این پژوهش، 45 زن مبتلا به گردن مزمن به شکل تصادفی به سه گروه 15 نفری تمرینات رهاسازی فعال، تمرینات رهاسازی میوفاشیال و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت 2 هفته (6 جلسه) انجام شد؛ 24 ساعت قبل از شروع پروتکل تمرینی پیش­آزمون و یک روز پس از اتمام پروتکل تمرینی پس­آزمون گرفته شد. داده­ها با استفاده از آزمون t مستقل، آزمون t وابسته و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0>P با استفاده از نرم­افزاار    نسخه 26 تحلیل شدند. براساس یافته­های مطالعه حاضر، افزایش معناداری در داده­های کیفیت زندگی، NDI، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس، خودکارآمدی درد، فاجعه­آمیز کردن درد، VAS، قدرت (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست)، دامنه حرکتی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست) و حس عمقی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست) در گروه رهاسازی فعال مشاهده شد 05/0>P. همچنین در گروه رهاسازی میوفاشیال در داده­های کیفیت زندگی، NDI، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس، خودکارآمدی درد، فاجعه­آمیز کردن درد، VAS، قدرت (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست)، دامنه حرکتی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست) و حس عمقی گردن (فلکشن، اکستنشن، لترال چپ و لترال راست) افزایش معناداری مشاهده شد 05/0>P. اما در گروه کنترل افزایش معنادار مشاهده نشد و در داده­های ترس از حرکت تمپا و سر به جلو در هیچکدام از گروه­ها تاثیر معنادار مشاهده نگردید. به نظر می­رسد تمرینات رهاسازی فعال و رهاسازی میوفاشیال نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی، NDI، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس، خودکارآمدی درد، فاجعه­آمیز کردن درد، VAS، قدرت عضلات گردن، دامنه حرکتی گردن و حس عمقی گردن دارد. کلید واژه: گردن درد، سر به جلو، رهاسازی فعال، رهاسازی میوفاشیال

نقض حقوق کودکان در ورزش مبحث بسیار مهمی است که در سال‌های اخیر موردتوجه قرار گرفته است. این حقوق به‌طور مکرر در محیط‌های ورزشی نقض می‌شوند و پیامدهای منفی بسیاری را برای کودکان ورزشکار به وجود می‌آورند. پژوهش حاضر با هدف بررسی موضوع نقض حقوق کودک-ورزشکاران در پرتو کنوانسیون حقوق کودک انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق را مربیان ورزشی شاغل در هیئت­ها و باشگاه­های ورزشی تشکیل می­داد. روش نمونه گیری به­صورت در دسترس بود و از پرسشنامه محقق­ساخته برای جمع­آوری داده­های پژوهش استفاده شد. روایی و پایایی پرسشنامه توسط 9 تن از صاحب­نظران در حوزه حقوق ورزشی و 5 نفر از مربیان به تایید رسید. به­منظور تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش از نرم­افزار لیزرل استفاده شد. نتایج نشان داد که همه عوامل (حق بر سلامت، حق بر آموزش، حق بر تفریح ، حق بر عدم بهره‌کشی) در مدل تحلیل عاملی دارای برازش مناسب و کافی بودند که بیانگر نقش پیش­بینی کنند? این عوامل درخصوص نقض حقوق کودک – ورزشکاران در در پرتو کنوانسیون حقوق کودک بود.   

. 

. 

برگزاری باکیفیت رویدادهای ورزشی چالشی برای فدراسیون‌ها، شهرها و سازمان­هایی است که در تلاش­اند کیفیت برگزاری را ارتقا دهند و رضایت شرکت‌کنندگان و ذینفعان را جلب کنند. هدف از این پژوهش «تبیین مدل عوامل اجتماعی- اقتصادی موثر بر کیفیت رویدادهای ورزشی (مطالعه موردی: المپیاد ورزشی دانشجویان)» است. این تحقیق کاربردی و از نوع توصیفی– همبستگی است   که به شکل میدانی و با استفاده از پرسشنامه انجام پذیرفت. جامعه آماری تحقیق را کارشناسان خبره (اساتید مدیریت ورزشی، روُسای تربیت‌بدنی دانشگاه‌ها، کارشناسان تربیت بدنی، مربیان و ورزشکاران، با تجربه حضور در المپیاد ورزشی دانشجویان) تشکیل دادند که با توجه به نامعلوم بودن حجم جامعه آماری تعداد نمونه‌ها تا حد کفایت به روش تصادفی ساده 225 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات در این تحقیق پرسشنامه استاندارد است که از دو بخش تشکیل شده است. بخش اول مربوط به سئوالات جمعیت شناختی و بخش دوم شامل   پرسشنامه­های عوامل اجتماعی– اقتصادی (فرهادیانی،1396) و پرسشنامه استاندارد کیفیت رویداد ورزشی (شانک،2006) با چهار مولفه است که به صورت طیف 5 ارزشی لیکرت نمره‌گذاری شده‌اند. تجزیه و تحلیل داده­ها‌ با استفاده از نرم‌افزار   24 و LISREL8   انجام گرفت از‌ آمار توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری) استفاده شد. نتایج یافته‌ها نشان داد ضریب مسیر بین عوامل اجتماعی- اقتصادی و موُلفه‌های کیفیت مکان، کیفیت برگزاری، کیفیت گردشگری ورزشی و کیفیت خدمات رویداد ورزشی به ترتیب   برابر با 83/0، 86/0، 84/0 و 89/0 است. همچنین   ضریب معناداری برای این موُلفه‌ها به ترتیب   معادل 89/9، 26/5، 47/5 و 77/5 بود. نتایج نشان داد که عوامل اجتماعی- اقتصادی توان پیش‌بینی کیفیت رویداد ورزشی را دارند. لذا پیشنهاد ‌می‌شود مدیران برگزاری المپیادهای ورزشی دانشجویی از مدل ارائه شده در این تحقیق جهت ارتقاء کیفیت رویداد ورزشی دانشجویی استفاده کنند.     

  این مطالعه اثر مکمل­گیری کوتاه مدت ویتامین D بر ظرفیت آنتی اکسیدانی و پاسخ شاخص¬های

زمینه و هدف: هدف کلی از انجام این تحقیق، تعیین اثر تمرین همزمان، بر پاسخ عوامل پیش التهابی و هورمونی موثر در سرطان سینه   و کیفیت خواب (PSQL)، کیفیت زندگی(QOL) و تناسب اندام درزنان یائسه ی مبتلا به سرطان   سینه بود.روش تحقیق: 42 زن یائسه ی مبتلا به سرطان سینه 70-30 ساله ، به عنوان نمونه آماری انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین و گروه کنترل تقسیم شدند.گروه تمرین، تمرین مقاومتی را   3-2 ست 10-18 تکراری، با 70-50 درصد 1RM و تمرین هوازی را با شدت maxHR70-50% به مدت20-40 دقیقه برای 8 هفته انجام دادند. میانگین تغییرات در IL-12 و کورتیزول با استفاده از تکنیک آزمایشگاهی ELISA و میانگین تغییرات PSQL، QOL، وزن، درصد چربی، WHR ، BMI و دور کمر قبل و 8 هفته بعد از تمرین با استفاده از آزمون آماری   ANOVAدو راهه با اندازه گیری تکراری محاسبه و سطح معنی داری آماری نیز (05/0>P) تعیین شد.یافته ها: نتایج نشان داد که در مقایسه ی پیش آزمون و پس آزمون، کاهش معناداری در سطوح کورتیزول، امتیاز کیفیت خواب، وزن، درصد چربی، BMI و دور کمر و افزایش معنی داری در کیفیت زندگی در گروه تمرین نسبت به پیش آزمون مشاهده شد (05/0>P). در مقایسه پیش آزمون و پس آزمون   در گروه تمرینی تغییر معنی داری نسبت به پیش آزمون و گروه کنترل، در مقادیر   IL-12و WHR دیده نشد(05/0<P). نتیجه گیری: به نظر می رسد می توان از نقش کمک درمانی تمرین همزمان جهت بهبود عوامل هورمونی ، کیفیت خواب ،کیفیت زندگی و تناسب اندام در بیماران مبتلا به سرطان سینه استفاده کرد.

هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر دو نوع برنامه مقاومتی با زمانبندی خطی و غیرخطی بر قدرت عضلانی، خستگی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس((MS بود. این پژوهش با طرح سه گروهی پیش آزمون و پس آزمون ((گروه گواه(n=8)   وگروه تمرین LA ( n=11) وگروه تمرین   (( n=11)NLAو با نمونه گیری تصادفی در زنان مبتلا به MS انجام شد. پروتکل تمرینی شامل 8 هفته تمرین مقاومتی به مدت45-30 دقیقه در هر جلسه و با تکرار سه جلسه در هفته بود. 48 ساعت قبل وبعد از پروتکل تمرین قدرت عضلانی بیماران به روش غیر مستقیم با استفاده از دستگاه های پرس سینه، پرس پا، جلو پا و پشت پا   ارزیابی شد و همچنین خستگی(پرسش نامهMFIS ) و کیفیت زندگی (پرسش نامه SF-36) ارزیابی شدند. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از روش آماری آنالیز کوواریانس(ANCOVA) و آزمون تعقیبی LSD انجام گرفت. نتایج نشان داد که   تمرین LA و NLA باعث افزایش معنادار قدرت عضله در حرکت پرس سینه ( به ترتیب،p{0.001 ،p{0.001)، پرس پا (به ترتیب، p{0.001، p{0.001)، جلو پا (به ترتیب،p=0.001،p{0.05 ) و پشت پا ( به ترتیب،p{0.05، p{0.05) شد. همچنین تمرین LA و NLA باعث افزایش معنادار در افزایش کیفیت زندگی بیماران (به ترتیب،p{0.05،p{0.05 )، و کاهش خستگی (به ترتیب،p{0.001، p{0.05) گردید. از طرفی بین گروه تمرینLA   و NLA هیچ تفاوت معنی داری در قدرت عضلانی پرس سینه، پرس پا، جلو پا و پشت پا (p}0.05) وهمچنین خستگی (p}0.05) و کیفیت زندگی (p}0.05) مشاهده نشد. نتایج نشان داد که هر دو برنامه تمرین مقاومتی تاثیر مثبتی بر شاخص های قدرت عضلانی، خستگی و کیفیت زندگی دارند. به نظر می رسد که تمرینات مقاومتی نقش مهمی در جلوگیری از ضعف و تحلیل عضلانی بیماران دارد و می تواند به عنوان یک روش درمانی غیر دارویی در کنار سایر شیوه های درمانی در مبتلایان به MS مورد استفاده قرار گیرد.

  چکیده:هدف از مطالعه ی حاضر مقایسه ی تاثیر 8 هفته تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی بر برخی فاکتورهای شناختی ،تعادل و کیفیت زندگی زنان سالمند شهرستان کرمانشاه می باشد .به این منظور 30 زن سالمند با میانگین سنی 54/6±15/69 سال ازمیان داوطلبان انتخاب شدند و به صورت کاملا تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند ودر پیش آزمون آزمودنی ها پس از پر کردن پرسشنامه ی کیفیت زندگی توسط هردو گروه (تجربی و کنترل )،.برای ارزیابی ویژگی های شناختی نظیر حافظه ی کاری از نرم افزار وکسلر [1]مقیاس WMS-III ، و توجه متمرکز از نرم افزارSelectiv & Divaided Attention   نسخه ی طراحی دانشگاه الزهرا استفاده شد.همچنین از آزمون ایستادن   لک لک، برای ارزیابی تعادل ایستا و تست tugبرای ارزیابی تعادل پویااستفاده شد. سپس گروه کنترل به انجام برنامه ی تمرینی روزانه ی خود مشغول شد و گروه تمرینی 8 هفته در پروتکل تمرینی تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی شرکت کردند.و دوروز بعد از اتمام تمرینات برای انجام پس آزمون دو گروه کنترل و تجربی تست های پس آزمون را انجام دادند.   ودر آخر از آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای کسب اطمینان از طبیعی بودن توزیع داده ها استفاده شد.آزمون t همبسته و آزمون t مستقل برای بررسی تفاوت های درون و میان گروهی تمرین به کار گرفته شد.تجزیه و تحلیل درون گروهی نشان داد که گروه تمرینی در مولفه ی توجه متمرکز افزایش معنی داری نسبت به گروه کنترل نداشته است(103/0=(p.   اما سایر نتایج نشان داد که تمرینات یکپارچه ی شناختی – حرکتی تاثیر معناداری در بهبود حافظه ی کاری( 001/p= ) ،تعادل ایستا(001/0p=) ،تعادل پویا(000/0(p= و کیفیت زندگی   )000/0 ( p=نسبت به گروه کنترل داشته است و گروه کنترل در هیچ یک از مولفه ها به سطح معناداری نرسیده بود.  واژه های کلیدی: سالمندی ،تعادل ایستا ، تعادل پویا ، توجه متمرکز ،حافظه ی کاری ،کیفیت زندگی[1] Dissatisfied working memory  

هدف از پژوهش حاضر بررسی آثار حاد و مزمن مصرف مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) بر پاسخ کراتین کیناز پس از فعالیت هوازی وامانده ساز بروس بود. بدین منظور ?? نفر از ?? بازیکنان تیم فوتبال جوانان بعثت کرمانشاه با دامنه سنی ?? تا ??   سال داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. پژوهش به مدت ? هفته انجام شد و افراد در یک گروه اما در دو موقعیت گروه کنترل (?? نفر) و گروه مکمل (?? نفر) قرار گرفتند. گروه مکمل طی یک جلسه (اثر حاد) و 8 هفته (اثر مزمن) مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) را به مقدار ??? میلی‌گرم (? قرص ??? میلی‌گرمی) در روز مورداستفاده قراردادند. به‌منظور ایجاد آسیب عضلانی در آزمودنی‌ها، آزمون بروس از آزمودنی‌ها گرفته شد. آزمون وامانده ساز بروس (دویدن روی نوار گردان مدل pulsar med 3p ساخت کمپانی h/p cosmos آلمان) با سرعت ?/? مایل در ساعت (??/? کیلومتر در ساعت) و شیب ?? درصد آغاز شد. سپس در هر مرحله ?/? کیلومتر در ساعت و ? درصد به شیب دستگاه اضافه شد. زمان واماندگی، هنگامی است که آزمودنی‌ها قادر به ادامه دویدن نبودند. برای تشخیص واماندگی در حین اجرای آزمون با آزمودنی‌ها صحبت شد و اعلام کردند که دیگر قادر به ادامه آزمون نیستند. قبل و بعد از آزمون بروس در هر سه موقعیت حاد، کنترل و مزمن مقدار ? سی‌سی خون از ورید پیش آرنجی تمامی آزمودنی‌ها گرفته شد. شاخص توده بدن توسط دستگاه سنجش ترکیب بدن ZEUS 9.9گرفته شد. فعالیت آنزیم کراتین کیناز تام سرمی با کیت CPK شرکت پیشتاز طب و دستگاه اتوآنالایزر (بیوشیمی سینووا) تعیین شد. همه اندازه‌گیری‌ها راس ساعت ? تا ?/?? صبح با شرایط تهویه و نور یکسان اندازه‌گیری شد. داده ها با استفاده   از آزمون t وابسته با سطح معنی داری 05/0 ? P بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده این است که مصرف مکمل کوانزیم Q10 به دنبال فعالیت هوازی وامانده ساز (آزمون بروس) باعث کاهش معنی‌دار شاخص التهابی کراتین کیناز تام سرمی در آزمودنی‌ها در موقعیت مزمن شد اما در موقعیت حاد اثر معنی‌داری از مصرف مکمل بر کاهش سطح کراتین کیناز مشاهده نشد.نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر، می توان نتیجه گرفت که مصرف طولانی مدت (8 هفته) مکمل کوآنزیم Q10 می تواند موجب کاهش کراتین کیناز (شاخص آسیب سلولی) پس از انجام فعالیت هوازی فراهم نماید.

  چکیدههدف از پژوهش حاضر بررسی آثار حاد و مزمن مصرف مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) بر پاسخ لاکتات دهیدروژناز  پس از فعالیت هوازی وامانده ساز بروس بود. بدین منظور ?? نفر از ?? بازیکنان تیم فوتبال جوانان بعثت کرمانشاه با دامنه سنی ?? تا ??   سال داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. پژوهش به مدت ? هفته انجام شد و افراد در یک گروه اما در دو موقعیت گروه کنترل (?? نفر) و گروه مکمل (?? نفر) قرار گرفتند. گروه مکمل طی یک جلسه (اثر حاد) و 8 هفته (اثر مزمن) مکمل کوآنزیم کیوتن (Q10) را به مقدار ??? میلی‌گرم (? قرص ??? میلی‌گرمی) در روز مورداستفاده قراردادند. به‌منظور ایجاد آسیب عضلانی در آزمودنی‌ها، آزمون بروس از آزمودنی‌ها گرفته شد. آزمون وامانده ساز بروس (دویدن روی نوار گردان مدل pulsar med 3p ساخت کمپانی h/p cosmos آلمان) با سرعت ?/? مایل در ساعت (??/? کیلومتر در ساعت) و شیب ?? درصد آغاز شد. سپس در هر مرحله ?/? کیلومتر در ساعت و ? درصد به شیب دستگاه اضافه شد. زمان واماندگی، هنگامی است که آزمودنی‌ها قادر به ادامه دویدن نبودند. برای تشخیص واماندگی در حین اجرای آزمون با آزمودنی‌ها صحبت شد و اعلام کردند که دیگر قادر به ادامه آزمون نیستند. قبل و بعد از آزمون بروس در هر سه موقعیت حاد، کنترل و مزمن مقدار ? سی‌سی خون از ورید پیش آرنجی تمامی آزمودنی‌ها گرفته شد. شاخص توده بدن توسط دستگاه سنجش ترکیب بدن ZEUS 9.9گرفته شد. فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز  تام سرمی با کیت CPK شرکت پیشتاز طب و دستگاه اتوآنالایزر (بیوشیمی سینووا) تعیین شد. همه اندازه‌گیری‌ها راس ساعت ? تا ?/?? صبح با شرایط تهویه و نور یکسان اندازه‌گیری شد. داده ها با استفاده   از آزمون t وابسته با سطح معنی داری 05/0 ? P بررسی شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده این است که مصرف مکمل کوانزیم Q10 به دنبال فعالیت هوازی وامانده ساز (آزمون بروس) باعث کاهش معنی‌دار شاخص التهابی لاکتات دهیدروژناز تام سرمی در آزمودنی‌ها در موقعیت مزمن شد اما در موقعیت حاد اثر معنی‌داری از مصرف مکمل بر کاهش سطح لاکتات دهیدروژناز مشاهده نشد.نتیجه گیری: براساس یافته های حاضر، می توان نتیجه گرفت که مصرف طولانی مدت (8 هفته) مکمل کوآنزیم Q10 می تواند موجب کاهش لاکتات دهیدروژناز (شاخص آسیب سلولی) پس از انجام فعالیت هوازی فراهم نماید. واژگان کلیدی: مکمل کوآنزیم Q10، لاکتات دهیدروژناز،آزمون وامانده ساز بروس  

اثرات دو مدل تمرین مقاومتی با زمانبندی خطی و غیرخطی بر قدرت واستقامت عضلانی دختران نوجوان