مقدمه: در بیماری ام اس فرد دچار دمیلینه شدن در سیستم عصبی مرکزی شده که با اختلال در هدایت عصبی همراه می باشد و با شاخصه های کلینیکی تظاهر می یابد. امروزه از درمان های غیردارویی جهت کنترل علائم این بیماری استفاده می شود. لذا هدف از این پژوهش بررسی تاثیر تمرینات هوازی زیر بیشینه بر راه رفتن، تعادل و عملکرد شناختی زنان میانسال مبتلا به تصلب چندگانه است. روش شناسی: روش تحقیق این پژوهش نیمه تجربی و طرح تحقیق شامل طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه­ی آماری پژوهش حاضر شامل، تمامی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مراجعه کننده به کلینیک های توانبخشی شهرستان کرمانشاه در سال 1405 می باشد. حجم نمونه براساس پیشینه پژوهش و با استفاده از نمونه گیری دردسترس 30 نفر( براساس نرم افزار G*Power و با در نظر گرفتن پارامترهای اندازه اثر= 36/0، ضریب آلفا= 05/0 و توان آزمون= 95/0) در نظر گرفته شد. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل: آزمون ده متر راه رفتن برای اندازه گیری سرعت راه رفتن، آزمون 6 متر راه رفتن برای اندازه گیری استقامت راه رفتن، آزمون تعادلی برگ برای اندازه گیری تعادل ایستا، آزمون بلندشدن و رفتن زماندار برای اندازه گیری تعادل پویا، آزمون کارکردهای شناختی جهت سنجش توانایی های شناختی، آزمون استروپ جهت سنجش توجه انتخابی، پرسشنامه تعیین درجه پیشرفت ناتوانی جهت سنجش میزان ناتوانی افراد و پیشرفت بیماری ام اس و پرسشنامه کارکردهای اجرایی جهت سنجش توانایی های اجرایی بود. در بخش آمار استنباطی نیز، بعد از کسب اطمینان از توزیع نرمال داده ها با استفاده از آزمون کلوموگروف-اسمیرنوف، از آزمون تی مستقل جهت اندازه گیری تفاوت های بین گروهی و آزمون تی همبسته جهت اندازه‌گیری تفاوت های درون گروهی استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای حرکتی و شناختی تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین در گروه آزمایش از پیش آزمون به پس آزمون تفاوت معناداری دیده شد.   نتیجه گیری: با عنایت به نتایج بدست آمده، پیشنهاد می شود مربیان و درمانگران از تمرینات هوازی زیر بیشینه برای بهبود عملکرد حرکتی و شناختی بیماران ام اس استفاده نمایند.